Od 1989 roku cmentarz zaczęły odwiedzać pierwsze osoby z Polski pielgrzymujące na groby bliskich. W listopadzie 1994 na cmentarz przybyła pierwsza oficjalna delegacja polska zorganizowana przez Radę Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa oraz Ambasadę RP w Moskwie, która odwiedziła także dziewięć innych polskich cmentarzy w Uzbekistanie.
W 1995 roku podpisano w Warszawie Umowę o wzajemnej ochronie miejsc spoczynku i pamięci ofiar wojny i represji między Polską i Uzbekistanem. W 1997 roku otwarto Ambasadę RP w Taszkencie, która rozpoczęła działania na rzecz odbudowy polskich cmentarzy w Uzbekistanie.
W roku 1998 władze wilajetu kaszkadaryjskiego na własny koszt postawiły na cmentarzu pomnik z napisem w językach uzbeckim oraz angielskim brzmiącym: W 2001 roku przeprowadzono prace restauracyjne na cmentarzu z inicjatywy Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa. Ustawiono prostopadłościenny pomnik symbolizujący słup milowy, zwieńczony płaskorzeźbą Orła Białego, będący elementem charakterystycznym wszystkich polskich cmentarzy w Azji Środkowej. Wzdłuż ścieżki prowadzącej od wejścia do pomnika umieszczono tablice z nazwiskami 660 osób pochowanych na cmentarzu, które udało się ustalić. Na końcach rzędów grobów umieszczono betonowe płyty z reliefem krzyża. W czasie prac wyremontowano również oryginalne ogrodzenie.