Zbigniew Skokowski (ur. 8 stycznia 1888 w Warszawie, zm. 1 lutego 1943 w Warszawie) – polski urzędnik państwowy, oficer i działacz wolnomularski.

Życiorys Urodził się 8 stycznia 1888 roku w Warszawie. Uczył się w V Gimnazjum Męskim Klasycznym w Warszawie i aktywnie udzielał się w nim w wolnościowo-inteligenckim «Kółku Samokształcenia». Brał udział w strajku szkolnym w 1905 roku, będąc członkiem kierującego nim Koła Delegatów. W czasie strajku zaprzyjaźnił się z Tadeuszem Kotarbińskim. Po zakończeniu strajku został usunięty ze szkoły i zmuszony był kończyć edukację w prywatnej szkole Pawła Chrzanowskiego w Warszawie, w której w 1906 roku zdał maturę.

Od 1905 roku należał do Polskiej Partii Socjalistycznej, a po rozpadzie partii rok później przeszedł do PPS-Lewicy, by na początku 1907 roku przenieść się do Organizacji Bojowej PPS. Jako bojownik PPS brał udział w napadzie na urząd gminny w Kątach, po czym od października 1907 roku przebywał w Paryżu, gdzie ukończył nauki społeczne oraz filozofię na Sorbonie. W 1912 roku powrócił do kraju, wystąpił z PPS, a po wybuchu I wojny światowej przystąpił do Grupy Pracy Narodowej.