Od 1941 na froncie wojny z Niemcami, szef 7 wydziału Oddziału Politycznego 42 Armii, szef 7 oddziału Zarządu Politycznego Frontu Leningradzkiego, 1942-1945 szef 7 oddziału Zarządu Politycznego Frontów Południowo-Wschodniego, Stalingradzkiego, Południowego i 4 Ukraińskiego. X 1945 - X 1949 szef Zarządu Propagandy (Informacji) Grupy Wojsk Radzieckich w Niemczech i Radzieckiej Administracji Wojskowej w Niemczech. Znał dobrze język niemiecki, mocno wspierał Waltera Ulbrichta i sowietyzację wschodnich Niemiec. Był twardogłowym bolszewikiem, ściśle monitorował działalność nowo powstałej SED mającej rządzić krajem. 11 maja 1949 mianowany generałem-majorem. Później zastępca kierownika katedry ekonomii politycznej Akademii Wojskowo-Morskiej w Leningradzie, potem kierownik katedry ekonomii politycznej Wojskowej Akademii Łączności im. Budionnego. Od 1956 w odstawce.