Jewgienij Filippowicz Iwanowski (ros. Евге́ний Фили́ппович Ивано́вский, ur. 7 marca 1918 we wsi Czareja w guberni witebskiej, zm. 22 listopada 1991 w Moskwie) – radziecki dowódca wojskowy, generał armii, Bohater Związku Radzieckiego (1985).
Życiorys Urodzony w rosyjskiej rodzinie chłopskiej, która w 1925 przeniosła się do Krasnego Łymanu, gdzie ojciec pracował na kolei. Do 1935 uczył się w szkole średniej, potem do 1936 studiował w Kijowie i równocześnie był dyżurnym technikiem w radiowęźle na stacji kolejowej. Od 1936 w Armii Czerwonej, do 1938 słuchacz wojskowej szkoły broni pancernej w Saratowie, następnie dowódca kompanii pancernej w Moskiewskim Okręgu Wojskowym, 1939 uczestnik agresji ZSRR na Polskę. W okresie XII 1939 – III 1940 uczestnik agresji ZSRR na Finlandię w stopniu starszego porucznika, gdzie wyróżnił się podczas walk na Przesmyku Karelskim, za co został odznaczony. IX 1940 – X 1941 słuchacz Wojskowej Akademii Mechanizacji i Motoryzacji Armii Czerwonej, następnie na froncie II wojny światowej. Walczył w bitwie pod Moskwą jako szef sztabu i następnie dowódca 27.