Dzieje miasta, Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995, s. 357-358.. Był współzałożycielem Towarzystwa Wzajemnych Ubezpieczeń w Krakowie. W 1878 został powołany na stanowisko II dyrektora TWU, w związku z czym złożył mandat poselski i poświęcił się pracy w Towarzystwie. Sprawował to stanowisko od 1879 do 1892, będąc kilkakrotnie zatwierdzany na posadzie.
W latach 70. był zastępcą prezesa wydziału okręgowego C. K. Galicyjskiego Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego w Sanoku.
Jego żoną była Eugenia z domu Wisłocka (1835–1924). Ich dziećmi byli: Czesław, Maria (1860–1946), Karol (1866–1928), Włodzimierz, Grzegorz (1868–1908). Zmarł 1 lipca 1893 w Zasławiu w wieku 76 lat po długiej chorobie. 4 lipca 1893 został pochowany w grobowcu rodzinnym na Starym Cmentarzu w Zagórzu. Spoczęła w nim cała rodzina Maksymiliana, prócz syna Grzegorza, pochowanego w Wielopolu.
Po śmierci Maksymiliana dobra Łepkowskich odziedziczyli jego synowie: na początku XX wieku Karol posiadał tereny w Zasławiu (także został marszałkiem rady powiatu sanockiego), a Grzegorz w WielopoluAlojzy Zielecki, Życie gospodarcze, W epoce autonomii galicyjskiej, w: Sanok. Dzieje miasta, Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995. s. 405..