Aleksandr Michajłowicz Majorow (ros. Алекса́ндр Миха́йлович Майо́ров, ur. 13 września 1920 we wsi Pokurlej w rejonie wolskim w obwodzie saratowskim, zm. 14 stycznia 2008 w Moskwie) – radziecki dowódca wojskowy, generał armii.
Życiorys Podczas wojny ukończył szkołę wojskowo-inżynieryjną w Złatouście, od I 1943 inżynier 8 Gwardyjskiej Dywizji Kawalerii, walczył na Froncie Zachodnim, Woroneskim, 1 i 2 Ukraińskim, następnie w walkach na terenie Węgier i Czechosłowacji. Po wojnie dowódca batalionu, jednocześnie studiował w Wojskowej Akademii im. Frunzego w Moskwie, którą ukończył 1951. Później pracownik sztabu okręgu wojskowego, od 1954 dowodził zmotoryzowanymi i zmechanizowanymi pułkami, później brygadą i dywizją. 1963 ukończył Akademię Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRR im. Woroszyłowa i został I zastępcą szefa sztabu Nadwołżańskiego Okręgu Wojskowego. W latach 1965–1966 kierował grupą radzieckich doradców wojskowych w Egipcie. Latem 1968 mianowany dowódcą wojsk 38 Armii Karpackiego Okręgu Wojskowego i na tym stanowisku wziął udział w inwazji wojsk Układu Warszawskiego na Czechosłowację 1968. Od jesieni 1968 do 1972 był dowódcą Centralnej Grupy Wojsk stacjonującej w Czechosłowacji. 1972-1980 dowódca wojsk Nadbałtyckiego Okręgu Wojskowego, 1977 mianowany generałem armii.