Stanisław Emil Witold Stahlberger26 stycznia 1934 ogłoszono sprostowanie imienia ze „Stanisław” na „Stanisław Emil”. (ur. 18 kwietnia 1891 w Jadamwoli, zm. 17 stycznia 1959) – major piechoty Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 18 kwietnia 1891 w Jadamwoli. W czasie I wojny światowej walczył w szeregach cesarsko-królewskiej Obrony Krajowej. 1 maja 1915 roku został mianowany chorążym rezerwy piechoty. W 1917 roku jego oddziałem macierzystym był Pułk Strzelców Nr 32. W 1918 roku działał w konspiracyjnej organizacji „Wolność”.
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego dekretem z 3 kwietnia 1919 z zatwierdzeniem posiadanego stopnia chorążego. Otrzymał przydział z dniem 1 listopada 1918 do 20 pułku piechoty. W szeregach 2 pułku strzelców podhalańskich brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej. Został odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Wojskowego Virtuti Militari.