Podczas wykonywania zadań bojowych 19 II 1943 został lekko ranny w głowę i na krótko odesłany do szpitala, od III 1943 na kursach dowódców kluczy w 10 pułku szkolnym 8 Armii Powietrznej, VI 1943 wrócił na front jako lotnik, później starszy lotnik, dowódca klucza, zastępca dowódcy i dowódca eskadry 76 Gwardyjskiego Szturmowego Pułku Lotniczego. Walczył na Froncie Południowym, 4 Ukraińskim i 3 Białoruskim. Brał udział w wyzwalaniu Donbasu, południowej Ukrainy i Krymu spod niemieckiej okupacji. Do V 1944 wykonał 117 lotów bojowych na Ił-2, wyróżnił się szczególnie podczas walk powietrznych nad Sewastopolem. 19 VIII 1944 za męstwo i bohaterstwo przejawiane w walce otrzymał tytuł Bohatera ZSRR. Później brał udział w walkach nad Białorusią, Litwą i Polską, uczestniczył w operacji wschodniopruskiej i königsbergskiej. Do IV 1945 wykonał 207 lotów bojowych na Ił-2, łącznie podczas wojny na samolotach U-2 – Ił-2 wykonał ok. 400 lotów bojowych i zestrzelił 3 samoloty wroga. 29 VI 1945 za męstwo i bohaterstwo przejawiane w walce otrzymał po raz drugi tytuł Bohatera ZSRR. Po wojnie do III 1947 był dowódcą eskadry 76 Gwardyjskiego Szturmowego Pułku Lotniczego w Białoruskim Okręgu Wojskowym.