Antoni Elzenberg (ur. 11 sierpnia 1852 w Warszawie, zm. 15 kwietnia 1910 tamże) – polski lekarz dermatolog, wenerolog.
Życiorys Po ukończeniu w 1871 III gimnazjum rządowego studiował na Wydziale Lekarskim Cesarskiego Uniwersytetu Warszawskiego. Od 1876 był nadetatowym prosektorem w Instytucie Anatomii Patologicznej Uniwersytetu Warszawskiego, pracował tam pod kierunkiem prof. Włodzimierza Brodowskiego. W latach 1877–1878 uczestniczył w wojnie rosyjsko-tureckiej, a następnie powrócił do pracy w Instytucie i kontynuował ją prowadząc prace badawcze do 1880, kiedy to wyjechał do Paryża aby poszerzać swoją wiedzę z dermatologii i syfilidologii. Kontynuował studia w Wiedniu pod kierunkiem Moritza Kaposiego oraz w berlińskim Instytucie Roberta Kocha. W 1884 powrócił do Warszawy i objął kierownictwo nad oddziałem chorób skórnych i wenerycznych w szpitalu starozakonnych, dzięki pomocy finansowej inspektora szpitalnego Aleksandra Waltera w 1886 stworzył pierwszą w Warszawie pracownię anatomopatologiczną. Należał do grona założycieli Gazety Lekarskiej oraz był członkiem korespondentem Towarzystwa Dermatologicznego w Wiedniu.