Informację tę przekazał bojowcom, którzy postanowili podjąć walkę.

Kiedy Niemcy i Białorusini wkroczyli do getta Łopatin podłożył ogień pod siedzibę Judenratu, co miało być sygnałem do rozpoczęcia powstania. Podpalone zostały także inne budynki. Członkowie ruchu oporu zaatakowali żołnierzy przy użyciu siekier, noży, pałek, koktajli Mołotowa, a także gołych rąk. Szacuje się, że w wyniku walki oraz pożarów zginęło 650 Żydów. Kolejnych pięciuset Niemcy schwytali i rozstrzelali nad wykopaną wcześniej transzeją, znajdującą się w pobliżu żydowskiego cmentarza. Około 800 osobom udało się zbiec w stronę rzeki Prypeci, jednak większość z nich została schwytana bezpośrednio przez Niemców bądź wydana im przez kolaborantów. Dowódca powstania, Icchak Rochczyn, został zastrzelony, po tym jak wskoczył do rzeki Śmierć, zabijając wcześniej jednego z żołnierzy niemieckich siekierą. Z rąk bojowców zginąć miało 6 żołnierzy niemieckich oraz 8 policjantów białoruskich.

Berlowi Łopatinowi udało się zbiec przed niemieckim pościgiem. Przyłączył się do sowieckiej partyzantki. W jej szeregach walczył do 21 stycznia 1944, kiedy to zginął na minie.