Antoni Bonifacy Kordowski (ur. 4 czerwca 1892 w Warszawie, zm. 12 lipca 1942 w KL Auschwitz) – polski polityk ruchu ludowego, poseł PSL „Wyzwolenie”, prawnik, publicysta.
Wczesne lata, działalność niepodległościowa Urodził się w rodzinie Józefa Kordowskiego - urzędnika państwowego i Zofii z domu Zaliwskiej.
W 1905 uczestniczył w strajku szkolnym. W 1910 zdał maturę w II Gimnazjum Męskim w Warszawie. Następnie w latach 1912–1913 studiował na Wydziale Mechanicznym Politechniki Warszawskiej. W 1912 wstąpił do Związku Walki Czynnej, a w latach 1914–1915 był członkiem Drużyn Sokolich, Związku Strzeleckiego, a następnie Polskiej Organizacji Wojskowej.
5 sierpnia 1915 w Warszawie wstąpił do Legionów Polskich. Do 1917 służył w I Brygadzie, był jednym z uczestników bitwy pod Kostiuchnówką. Z powodu wydarzeń związanych z tzw. kryzysem przysięgowym, trafił do niemiecko-austriackiego obozu ćwiczebnego, gdzie został dowódcą 9 kompanii i delegatem Rady Żołnierskiej. Z obozu udało mu się zbiec, wykorzystując fałszywe dokumenty.
Od stycznia do kwietnia 1918 sprawował funkcję komendanta obwodu Polskiej Organizacji Wojskowej na powiat puławski. W 1918 był jednym z organizatorów demonstracji protestującej przeciwko planom odłączenia Chełmszczyzny od Polski.