Zaimki w języku prakartwelskim dysponują rozróżnieniem między inkluzywnością i ekskluzywnością. Właściwość ta przetrwała w języku swańskim, natomiast w innych kartwelskich zanikła. Języka swański zachował jeszcze inne cechy archaiczne z ery prakartwelskiej, co sugeruje, że oddzielił się od prakartwelskiego stosunkowo wcześnie; na późniejszym etapie języka prakartwelskiego (zwanego kartozańskim) podzielił się on na gruziński i zański.
Fonologia Samogłoski +Samogłoski prakartwelskie Przednie Tylne zaokrąglone niezaokrąglone krótkie długie krótkie długie krótkie długie Przymknięte (i ) (u )Średnie e ē o ō Otwarte a ā
Spółgłoski + Spółgłoski prakartwelskie Wargowe Zębowe Zębowo-dziąsłowe Przedniojęzykowo-dziąsłowe Miękkopodniebienne Języczkowe Krtaniowe środkowe boczne Nosowe m n Zwarte dźwięczne b d g bezdźwięczne p t k q ejektywne p̣ ṭ ḳ q̣ Zwarto-szczelinowe dźwięczne ʒ ʒ̑ ǯ bezdźwięczne c c̑ č ejektywne c̣ c̣̑ č̣ ʎ Szczelinowe bezdźwięczne s s̑ š ʎ̑ x h dźwięczne z z̑ ž ǧ Drżące r Aproksymanty u̯ l i̯
Przypisy
Bibliografia Encyclopædia Britannica, 15th edition (1986): Macropedia, Languages of the World, rozdział Caucasian languages. .
K prakartwelski