Od 11 grudnia 1973 do 13 stycznia 1984 minister budowy przemysłu naftowego i gazowego ZSRR. Od 13 stycznia 1984 do 7 czerwca 1989 zastępca przewodniczącego Rady Ministrów ZSRR. Nadzorował działalność ministerstwa przemysłu naftowego, ministerstwa przemysłu gazowego, ministerstwa energetyki, ministerstwa przemysłu węglowego i ministerstwa geologii. 1962–1989 deputowany do Rady Najwyższej ZSRR od 6 do 11 kadencji.
W 1986 r. kierował komisją rządową w sprawie likwidacji skutków katastrofy w elektrowni jądrowej w Czarnobylu. W dniu 26 kwietnia 1986 r. udał się do położonego przy elektrowni miasta Prypeć, nakazując jego ewakuację, która rozpoczęła się następnego dnia o godzinie 14.00. Następnie zorganizowano ewakuację mieszkańców z 10- i 30-kilometrowej strefy wokół elektrowni. Komisja podejmowała decyzje m.in. w sprawie gaszenia pożaru, budowy sarkofagu nad czwartym blokiem energetycznym, odkażania terenu i budowy nowego miasta Sławutycz dla ewakuowanych mieszkańców. Współpracował w tym czasie z prof. Walerijem Legasowem, który pracował nad wyjaśnieniem przyczyn katastrofy.