stał się wówczas jednym z „oficjalnych” poetów państwowych. Po klęsce państw arabskich w wojnie sześciodniowej opublikował szereg utworów o tej tematyce. W dywanie Pieśń z wyspy Sindbada, opublikowanym w 1971, opiewał Irak jako ziemię, z którą związani byli wybitni twórcy klasycznej literatury arabskiej. W tomie tym ponownie podnosił ideę jedności arabskiej. Po wojnie Jom Kipur pisał wiersze panegiryczne na cześć Hafiza al-Asada.
Również po wojnie sześciodniowej zaczął pisać wiersze i prozę przeznaczone dla dzieci, dla nich napisał dwa utwory autobiograficzne. Zajmował się również przekładem, tłumacząc na język arabski literaturę algierską pisaną w języku francuskim, dzieła francuskie i angielskie.
Przypisy
Kategoria:Syryjscy poeci Kategoria:Politycy partii Baas (Syria) Kategoria:Urodzeni w 1921 Kategoria:Zmarli w 2013