Celestyn Bren (ur. 1799 lub 1800 na ziemi brzeskiej, zm. 1870) – duchowny unicki, następnie prawosławny, autor jednego z pierwszych studiów etnograficznych ludności powiatu bielskiego ówczesnej guberni grodzieńskiej.
Życiorys Był synem chłopa, Jana Brena, z oczynszowanej wsi państwowej na ziemi brzeskiej. Miał dwóch braci Szymona i Klemensa. Wszyscy trzej ukończyli szkołę realną w Brześciu, równoprawną z gimnazjum, a następnie zostali duchownymi unickimi. Celestyn Bren po ukończeniu szkoły pracował początkowo przez dwa lata jako guwerner, następnie wstąpił do seminarium duchownego przy klasztorze bazyliańskim w Żyrowiczach, łącząc naukę z pracą w charakterze pisarza kancelarii seminaryjnejI. Matus, Celestyn Bren – duchowny i etnograf. W 1831 r. został wyświęcony na kapłana przez biskupa Leona Ludwika Jaworowskiego i skierowany do pracy duszpasterskiej w charakterze proboszcza parafii Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Brześciu oraz zastępcy dziekana. Celestyn Bren był w latach 30. XIX w. jedynym duchownym unickim na Podlasiu, który pochodził z rodziny chłopskiej.