T. Butkiewicz, A. Ślisz, Polscy żołnierze Wielkiego Października, Warszawa 1987, s. 87, 88, 168., a także - z poparciem SdKPiL i SdPRR(b) - w wyborach do Konstytuanty. Z jego rekomendacji Marina Cwietajewa znalazła zatrudnienie w Ludowym Komisariacie ds. Narodowości. Cwietajewa opisała Zaksa w swoim utworze Мои службы jako komunistę Iksa.
Na początku 1920 r. jako przedstawiciel Biura Polskiego przy Komitecie Centralnym RPK(b) został wysłany do Irkucka, gdzie krytykował środowisko Polaków skupione wokół socjaldemokratycznego tygodnika „Spartak”A. Ślisz, Prasa polska w Rosji w dobie wojny i rewolucji (1915-1919), Warszawa 1968, s. 536.. Następnie - obejmując kierownictwo Wydziału do Spraw Przemysłu - wszedł w skład Tymczasowego Komitetu Rewolucyjnego Polski (tzw. Polrewkomu), który był zalążkiem nowych władz komunistycznych przyszłej Polskiej Republiki Rad, tworzonych na ziemiach zajętych przez Armię Czerwoną podczas wojny polsko-bolszewickiej, a po klęsce Armii Czerwonej pozostał w Rosji SowieckiejHistoria Polski, pod red. T. Manteuffela, t. I: Do roku 1764, cz. 3: Chronologia, bibliografia, indeksy, tablice genealogiczne, mapy, Warszawa 1969, s. 399;