Przewodnictwo graniczne elektrolitów () – graniczna wartość przewodnictwa równoważnikowego lub molowego ( ), osiągana w przypadku bardzo dużego rozcieńczenia roztworu ( zob. prawo rozcieńczeń Ostwalda), czyli w warunkach praktycznie całkowitej dysocjacji elektrolitu oraz niezależności ruchliwości jonów od stężenia. W tych warunkach obowiązuje „prawo niezależnej wędrówki jonów” (zob. prawo Kohlrauscha).
Przewodnictwo właściwe (σ, ϰ) thumb|200px|Zależność przewodnictwa właściwego od stężenia równoważnikowego elektrolitów Jedną z wielkości, charakteryzujących przewodnictwo elektryczne (konduktancję, ) elektrolitów jest przewodnictwo właściwe (konduktywność, przewodność elektryczna właściwa, ), którą – jak w przypadku wszystkich materiałów jednorodnych (izotropowych) – wyznacza się mierząc przewodnictwo elektryczne bloku o znanych wymiarach, np. przewodnika o polu przekroju poprzecznego i długości
Przewodnictwo właściwe zależy od koncentracji i ruchliwości nośników ładunku elektrycznego oraz wielkości tych ładunków