Taksonomia i nazewnictwo lokalne thumb|left|G. tibicen terraereginae, Queensland Dzierzbowron został po raz pierwszy opisany przez angielskiego ornitologa Johna Lathama w 1801 pod nazwą Coracias tibicen; holotyp odłowiono w okolicy Port Jackson w Nowej Południowej Walii. Epitet gatunkowy pochodzi od łacińskiego słowa tibicen – „flecista” lub „dudziarz”, co odnosi się do melodyjnego głosu ptaka. Jedna z wcześniejszych odnotowanych nazw zwyczajowych to Piping Roller, zapisana na ilustracji wykonanej między 1788 a 1792 przez Thomasa Watlinga, jednego z ilustratorów określanych razem mianem Port Jackson Painter. Tarra-won-nang lub djarrawunang, wibung i marriyang były nazwami używanymi przez ludność z grup Eora i Darug zamieszkujących okolice Sydney. Booroogong i garoogong to słowa z języka Wiradjuri, zaś carrak ptaka nazywali ludzie Jardwadjali z Wiktorii. Wśród Kamilaroi odpowiednikiem nazwy było słowo burrugaabu, galalu albo guluu. Dzierzbowron był znany jako Warndurla pośród ludzi posługujących się językiem Yindjibarndi, a zamieszkujących centralną i zachodnią Pilbarę. Termin bell-magpie został zaproponowany celem odróżnienia dzierzbowrona od sroki w języku angielskim; nie zyskał szerszego uznania.