Uczestniczył w karnych ekspedycjach na Zawołże i Północny Kaukaz. Od 1931 pełnił obowiązki szefa sztabu 81 kawaleryjskiego pułku wojsk ZPZP, od czerwca 1933 był szefem sztabu 5 Północno-Kaukaskiego pułku wojsk ZPZP. Od maja 1934 do maja 1935 był szefem Tamańskiej Grupy Manewrowej 32 Noworosyjskiego oddziału pogranicznego. Od grudnia 1936 do stycznia 1940 wykładał w 3 Pogranicznej Szkole Łączności i w Moskiewskiej Szkole Wojskowo-Technicznej.
Brał udział w wojnie radziecko-fińskiej 1939–1940 jako dowódca 38 samodzielnego batalionu wojsk LKSW. Od marca 1940 dowodził 15 zmotoryzowanym pułkiem wojsk LKSW.
Po ataku Niemiec na ZSRR został w czerwcu 1941 szefem sztabu 21 Samodzielnej Zmotoryzowanej Dywizji LKSW, brał udział w bojach w Karelii. Od września 1941 był szefem sztabu, a od czerwca 1942 dowódcą 286 Dywizji Strzeleckiej pod Leningradem. Od stycznia 1943 dowodził 80 Dywizją Strzelecką. Uczestniczył w przerwaniu blokady Leningradu. Od 1944 był zastępcą dowódcy 112 Korpusu Strzeleckiego. Od marca 1944 był zastępcą dowódcy 54 Armii;