Gatunek ten był powszechny na początku XX wieku przed rozwojem przemysłu związanego z produkcją oleju cynamonowego. Drewno tej rośliny było używane jako opał przy destylacji oleju cynamonowego w ciągu ostatnich 100 lat, w wyniku czego nastąpił spadek liczebności jego populacji.
Obecnie podejmowane są różne próby regeneracji stanu populacji, jednak efekty są zawsze niskie. Głównym powodem słabej regeneracji populacji mogą być szczury, które żywią się nasionami tego gatunku. Ponadto na siedliska tej rośliny rozprzestrzeniają się gatunki inwazyjne takie jak cynamonowiec cejloński (Cinnamomum verum), gruczołkowiec pawi (Adenanthera pavonina), santol malajski (Sandoricum koetjape), czy gujawa truskawkowa (Psidium cattleianum). Liczebność populacji ma tendencję spadkową, jak i następuje spadek ilości dojrzałych osobników oraz pogorszenie stanu naturalnych siedlisk.
Jest chroniony w Parku Narodowym Morne Seychellois. Pierwsze próby rozmnażania ex situ w Biodiversity Center Barbarons na Mahé zakończyły się powodzeniem.
Zastosowanie Drewno tego gatunku wykorzystywane jest do produkcji kajaków, łodzi oraz budowy domów. Jednak obecnie bywa bardzo rzadko w użytku komercyjnym ze względu na stan jego populacji.
Uwagi
Przypisy
Kategoria:Nanerczowate