Po likwidacji rzeźni w latach 20. kolejnego wieku próbowano przywrócić Park Bronowicki do życia, m.in. poprzez wybudowanie miejskiej łaźni według projektu Bohdana Kelles-Krauzego (obecnie w rękach prywatnych). Miejsce nie odzyskało jednak dawnej popularności i zmniejszyła się jego powierzchnia. Park uległ zniszczeniu pod wpływem huraganu, który przeszedł nad Lublinem i okolicami 20 lipca 1931 roku. Porywisty wiatr połamał drzewa i krzewy w parku, a nowe nasadzenia po raz kolejny zmieniły układ kompozycyjny. Cztery lata później w ramach parku otworzono część dla dzieci. Bardzo duże zniszczenia zostały w nim poczynione podczas II wojny światowej.
Od 19 listopada 1982 roku założenie parkowe wpisane jest do rejestru zabytków województwa lubelskiego pod numerem A/848. Obecnie park stracił część walorów ze względu na duże natężenie ruchu kołowego na ulicy położonych w bezpośrednim sąsiedztwie. Na jego terenie stoi dziś miejska toaleta, a w pobliżu leżą m.in. centrum handlowe, zajazd Lwów oraz domy mieszkalne. Ogród pełni funkcje głównie komunikacyjne, czasem spacerowe, ale stracił swe dawne przeznaczenie. Naprzeciw parku stoi od 1938 roku kościół św. Michała Archanioła.
Bibliografia Lublin. Przewodnik pod redakcją Bernarda Nowaka; Lublin 2000, wydawnictwo Test; Informacje o parku na stronie Teatru NN
Bronowicki