Postać ta stanowi również nawiązanie do dziejów imama Husajna i jego śmierci w bitwie pod Karbalą, jak również jej upamiętniania przez szyitów w rytuałach święta Aszura. Interpretację taką czytelnie wskazuje rozmowa Szahina z Pustelnikiem na krótko przed pojmaniem i straceniem bohatera.
W latach 80. i 90. XX wieku Hajdar zaczął tworzyć powieści o charakterze symbolicznym, charakteryzujące się wyszukanym, pełnym metafor językiem. Najważniejsze jego teksty z tego okresu to powieści Uczta dla traw morskich, Lustra ognia i Słońca Romów, wydane kolejno w latach 1985, 1992 i 1999Y. Sh'hadeh, Syryjska powieść po roku 1961, Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków 2007, s. 108-109.. W jego utworach wiele miejsca zajmują opisy natury, której elementy poddawane są animizacji, bogate są porównania w duchu surrealizmu. Uczta dla traw morskich i kontrowersje wokół powieści Szczególny rozgłos i kontrowersje wywołało pierwsze z wymienionych dzieł. Jego bohaterami są dwaj działacze Irackiej Partii Komunistycznej, Mahdi Dżawad i Mihjar al-Bahili, którzy udają się do Algierii, uciekając przed aresztowania komunistów za rządów Abd al-Karima Kasima (nazywanego w powieści al-Kalbim). W Iraku zamieszkują u Fulli Bu Innab, socjalistki, uczestniczki wojny algierskiej;