Antoni Korzeniowski (ur. 17 maja 1894 w Rudzicy, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – podpułkownik artylerii Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Urodził się 17 maja 1894 w Rudzicy, w rodzinie Jana i Anny z Kopciów. Ukończył gimnazjum w Cieszynie. Został oficerem armii austriackiej. Uczestniczył w organizowaniu wojska Śląska Cieszyńskiego, służył w szeregach oddziału artylerii Ziemi Cieszyńskiej. Brał udział w wojnie polsko-czechosłowackiej 1919. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości wstąpił do Wojska Polskiego. Został awansowany do stopnia kapitana ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. Uczestniczył w wojnie polsko-ukraińskiej i wojnie polsko-bolszewickiej w latach 1919–1920. W 1920 został przeniesiony z 3 pułku artylerii polowej do 10 pułku artylerii polowej, stamtąd w 1924 do 23 pułku artylerii polowej. Tam w 1928 był dowódcą II dywizjonu. Został awansowany do stopnia majora ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1927. W marcu 1930 został przesunięty na stanowisko kwatermistrza. W czerwcu 1934 ponownie przesunięty na stanowisko dowódcy dywizjonu. W 1936 został awansowany na stopień podpułkownika w korpusie oficerów artylerii i przeniesiony do 9 pułku artylerii lekkiej w Siedlcach na stanowisko zastępcy dowódcy pułku.