Prawo naprawdę wielkich liczb – twierdzenie z pogranicza statystyki i psychologii, które mówi, że dla wystarczająco wielkiej liczby prób każde niezwykłe (czyli bardzo rzadkie w każdej pojedynczej próbie) zdarzenie jest (niemalŚciśle rzecz biorąc, jest ono pewne dla próby nieskończenie wielkiej.) pewneP. Diaconis; F. Mosteller (1989): Methods of Studying Coincidences, „Journal of the American Statistical Association” 84 (408): 853–861.Everitt, B.S. (2002). Cambridge Dictionary of Statistics. (najczęściej chodzi o poza-przyczynowe: zbiegi okoliczności, czy też o pozorne korelacje). Jego autorami są Persi Diaconis i Frederick Mosteller.
Związane jest z faktem, że ludzie często nie uznają za warte zauważenia, gdy zachodzą zdarzenia prawdopodobne, czyli mieszczące się w wyidealizowanym modelu, a wyolbrzymiają zdarzenia nieprawdopodobne i zauważają je bardziej, niż wynika to z pełniejszego rachunku prawdopodobieństwa.