Podgatunki i zasięg występowania IOC wyróżnia następujące podgatunki: M. m. titaniota Schodde & Mason, 1999 – północno-wschodnia Australia M. m. melanocephala (Latham, 1801) – Australia wschodnio-środkowa do południowo-wschodniej M. m. leachi (Mathews, 1912) – północna i wschodnia Tasmania Wyróżniany wcześniej podgatunek M. m. lepidota Schodde & Mason, 1999 IOC zsynonimizował z podgatunkiem nominatywnym. HBW uznaje tylko podgatunki nominatywny i leachi.
BirdLife International szacuje całkowity zasięg na 2,07 mln km². Z 1957 i 1967 pochodzą informacje o udanej introdukcji tego gatunku na wyspy Three Sisters (Malaupaina, Malaulalo, Ali'ite; Wyspy Salomona). Według BirdLife ptak występuje także na Cape Barren, Clarke Island, Robbins Island, Hogan Island oraz pomniejszych wysepkach u wybrzeża Australii lub w Cieśninie Bassa.
Morfologia Całkowita długość ciała wynosi 24–29 cm. Masa ciała dla przedstawicieli podgatunku leachi 64,1–94 g, u pozostałych samiec 40–91 g, samica 46,7–74 g. Podobnie jak u innych przedstawicieli Manorina, czaszka krótka i szeroka;