Hipolit Gibiński (ur. 18 czerwca 1895 w Warszawie, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – major lekarz Wojska Polskiego, doktor nauk medycznych, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Arona i Michaliny z domu Tiszner. Ukończył studia lekarskie, uzyskał tytuł doktora medycyny. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości uczestniczył ochotniczo w wojnie polsko-bolszewickiej w 1920 służąc w szpitalu polowym nr 201. W 1926 został przydzielony do szpitala wojskowego w Kielcach, następnie do 1 pułku artylerii górskiej, a w 1931 do 1 pułku artylerii motorowej. Później służył w 53 pułku piechoty Strzelców Kresowych, gdzie uzyskał stanowisko starszego lekarza, a następnie naczelnego lekarza pułku. Od 1937 do 1939 był naczelnym lekarzem w 83 pułku Strzelców Poleskich. Na stopień majora został mianowany ze starszeństwem z 19 marca 1939 i 15. lokatą w korpusie oficerów zdrowia, grupa lekarzy.
Po wybuchu II wojny światowej, kampanii wrześniowej i agresji ZSRR na Polskę z 17 września 1939 został aresztowany przez Sowietów i przetrzymywany w obozie w Starobielsku. Wiosną 1940 został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD w Charkowie i pogrzebany potajemnie w bezimiennej mogile zbiorowej w Piatichatkach, gdzie od 17 czerwca 2000 mieści się oficjalnie Cmentarz Ofiar Totalitaryzmu w Charkowie.