Stefan Ficek (ur. 30 marca 1904 w Zawoi, zm. wiosną 1940 w Katyniu) – inżynier, projektant architektoniczny, podporucznik pospolitego ruszenia saperów Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Urodził się jako syn Jana i Anny z Dyrczów. Ukończył cztery klasy w Gimnazjum św. Jacka w Krakowie, a w 1923 Wyższą Państwową Szkołę Przemysłową w Krakowie. Od lipca 1925 do maja 1926 odbył przeszkolenie w Szkole Podchorążych Rezerwy Saperów Kościuszkowskiego Obozu Szkolnego Saperów w Warszawie. Szkołę ukończył z oceną celującą i 1. lokatą na 46. podchorążych. 25 października 1930 Prezydent RP mianował go podporucznikiem ze starszeństwem z 1 stycznia 1930 i 3. lokatą w korpusie oficerów rezerwy inżynierii i saperów, a minister spraw wojskowych wcielił do 5 Batalionu Saperów. Dwukrotnie został powołany na ćwiczenia rezerwy: w 1929 do 5 Pułku Saperów, a dwa lata później do 5 Batalionu Saperów w Krakowie. W 1934 roku jako oficer pospolitego ruszenia pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Kraków Miasto. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr V. Był wówczas „przewidziany do użycia w czasie wojny”