Paweł Juracki (ur. 1 listopada 1885 w Rzeczycy, zm. 1940 w Kijowie) – podpułkownik piechoty Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Napoleona i Anny urodzony 1 listopada 1885 w Rzeczycy. W 1909 jako podporucznik pełnił służbę w 7 syberyjskim rezerwowym pułku piechoty w Tomsku, który w następnym roku został przeformowany w 42 syberyjski pułk strzelców.
Wziął udział w wojnie z bolszewikami. 1 czerwca 1921 roku pełnił służbę w Baonie Szkolnym 13 Dywizji Piechoty, a jego oddziałem macierzystym był 51 pułk piechoty. 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 201. lokatą w korpusie oficerów piechoty, a jego oddziałem macierzystym był nadal 51 pp w Brzeżanach. 10 lipca tego roku został przeniesiony z 44 pułku piechoty w Równem do 4 pułku piechoty Legionów w Kielcach na stanowisko zastępcy dowódcy pułku. Został awansowany do stopnia podpułkownika ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1925. W kwietniu 1928 został przeniesiony macierzyście do kadry oficerów piechoty z równoczesnym przydziałem do Szkoły Podchorążych Rezerwy Piechoty nr 1 w Ostrowi na stanowisko komendanta. We wrześniu 1930 został przeniesiony z Baonu Podchorążych Rezerwy Piechoty Nr 7A w Jarocinie do Powiatowej Komendy Uzupełnień Nowy Sącz na stanowisko komendanta.