4 lutego 1934 prezydent RP nadał mu z dniem 1 stycznia 1934 stopień majora w korpusie oficerów artylerii i 35. lokatą. 9 lutego tego roku został przesunięty na stanowisko dowódcy III dywizjonu. 7 czerwca 1934 roku ogłoszono przeniesienie do 28 Dywizji Piechoty w Warszawie na stanowisko szefa sztabu. Na stopień podpułkownika został mianowany ze starszeństwem z 19 marca 1939 i 37. lokatą w korpusie oficerów artylerii. W tym czasie pełnił służbę w 5 pułku artylerii lekkiej we Lwowie na stanowisku dowódcy II dywizjonu.
W czasie kampanii wrześniowej był szefem Oddziału I Sztabu Armii „Prusy”. Po agresji ZSRR na Polskę z 17 września 1939 na terenach wschodnich II Rzeczypospolitej został aresztowany przez Sowietów. Był przetrzymywany w Samborze, po czym w maju 1940 został przewieziony do więzienia przy ulicy Karolenkiwskiej 17 w Kijowie. Tam został zamordowany wiosną 1940 przez funkcjonariuszy NKWD. Ofiary tej części zbrodni katyńskiej grzebano potajemnie w bezimiennych mogiłach zbiorowych, gdzie od 21 września 2012 mieści się oficjalnie Polski Cmentarz Wojenny w Kijowie-Bykowni. Jego nazwisko znalazło się na tzw.