Torfowiec ząbkowany (Sphagnum denticulatum Brid.) – gatunek mchu z rodziny torfowcowatych (Sphagnaceae).
Rozmieszczenie geograficzne W Europie występuje od Półwyspu Fennoskandzkiego (Norwegia, Szwecja, Finlandia, północno-zachodnia Rosja) na północy po Azory i Maderę, południową część Półwyspu Iberyjskiego (Portugalia, Hiszpania), wyspy Morza Śródziemnego (Korsyka, Sardynia, Sycylia, Kreta), południową część Półwyspu Bałkańskiego (Albania, Grecja, Bułgaria) i Kaukaz Południowy (Gruzja) na południu. Południkowy zasięg jego występowania rozciąga się od Islandii i Azorów na zachodzie po środkową europejską część Rosji na wschodzie. Znany jest również z obszarów wysokogórskich, z Karpat (w tym z Tatr) oraz austriackich i szwajcarskich Alp.
W Polsce jest spotykany na terenie całego kraju, choć liczniejszy w zachodniej części. W górach rośnie raczej rzadko. Najwyżej położone stanowisko znajduje się w Karkonoszach (1420 m n.p.m.).