Błękitne światełko (niem. Das blaue Licht) – baśń opublikowana przez braci Grimm w 1815 roku w zbiorze ich Baśni (tom 2, nr 116).
TreśćBaśnie braci Grimm tom 2, wyd. LSW, 1989 Pewien żołnierz wskutek odniesionych na wojnie ran nie mógł dalej pełnić służby. Został z woli króla wykluczony z armii bez prawa do żołdu, mimo że zawsze był wierny. Nie wiedząc gdzie się podziać, żołnierz wyruszył przed siebie. Trafił do domku w lesie, gdzie mieszkała czarownica. W zamian za wykonanie prac domowych, zgodziła się nakarmić go i przenocować. Trzeciego dnia pobytu u niej, czarownica zażądała od żołnierza, by wyciągnął dla niej lampę, która wpadła do wyschniętej studni. Lampa była magiczna i płonęła wiecznie niebieskim blaskiem. Żołnierz opuścił się na dno studni w koszu na linie. Zdobył lampę, a wiedźma zaczęła ciągnąć go w górę. Kiedy był blisko brzegu, zażądała, by oddał jej lampę, a dopiero wtedy go wyciągnie. Żołnierz, wietrząc podstęp, nie zgodził się na to. Wówczas czarownica puściła linę i zostawiła go w studni na pewną śmierć.