Atlantyda (oryg. fr. L'Atlantide) – powieść fantastyczno-przygodowa Pierre’a Benoit z 1919 roku, o saharyjskiej przygodzie francuskich oficerów z odległego garnizonu w Algierii, uhonorowana nagrodą Akademii Francuskiej.
Powstała w 1918 r. druga z kolei powieść pisarza, opublikowana w roku następnym przez Albina Michel, późniejszego stałego wydawcę jego utworów, i w tymże roku nagrodzona Grand prix du roman Akademii Francuskiej. Niejednokrotnie ekranizowana i tłumaczona na wiele języków obcych.
Tło powstania Pisarz już od 1906 r. nosił się z zamiarem napisania podobnej opowieści, której tytułową bohaterką miała być początkowo egipska królowa Kleopatra. Tworząc ją wykorzystał wiedzę o terenach saharyjskich zdobytą podczas tamtejszej służby wojskowej, a także z uniwersyteckich wykładów francuskich znawców tego obszaru oraz z lektury dostępnych wówczas specjalistycznych prac naukowych. Silną inspirację stanowić miała algierska tajemnicza budowla piramidalna, zwana „Grobowcem Chrześcijanki”Identyfikowana z grobowcem berberyjskiej władczyni (Ludwik Zajdler: Atlantyda. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1972, s. 227)., i zapoznanie się z poświęconym mitycznej Atlantydzie dialogiem Platona Kritias.