To wspomnienie porucznika sprzed lat przedstawia od początku ciąg zdarzeń niezwykłej saharyjskiej przygody, o jakiej dowiedział się od swego przełożonego, kapitana Andrzeja de Saint-Avit. thumb|300px|Znaleźliśmy się u stóp czarnej skały... Był to rodzaj olbrzymiego bastionu o zarysach donżonu feudalnego, odcinającego się z niewiarygodną wyrazistością na niebie (skalny masyw w Hoggarze) Do oddalonego garnizonu Hassi-Inifel przybywa nowy komendant – kapitan de Saint-Avit, na którym ciąży niejawny zarzut zamordowania swego towarzysza podróży podczas jednej z poprzednich wypraw. W garnizonie otacza go atmosfera obcości i nieufności, jakiej ulega też podwładny mu por. Ferrières. Aby przerwać ciążące pasmo podejrzeń i niedomówień, de Saint-Avit w chęci zwierzenia się podejmuje opowieść o swej wyprawie z kapitanem Morhange, zakończonej tragiczną śmiercią tego ostatniego. Ich celem były badania dawnych szlaków saharyjskich i zaginionych miast pustynnych. Po zmianie początkowych planów zbaczają z ustalonej trasy i zaskoczeni przez burzę odkrywają w grocie napis z imieniem legendarnej Antinei;
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Atlantyda (powieść) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.