Prawo Littlewooda – prawo statystyczne stwierdzające, że dana osoba może oczekiwać doświadczenia zdarzenia o prawdopodobieństwie 1:1 000 000 (tak zdefiniowanego pojęcia „cudu”) z częstością średnio około jednego na miesiąc. Prawo jest wykorzystywane do podważania i obalania niektórych pseudonaukowych hipotez i jest związane z bardziej ogólnym prawem naprawdę wielkich liczb. Prawo nazwane zostało od nazwiska profesora Cambridge, matematyka Johna Edensora Littlewooda.
Historia Wczesne sformułowanie tego prawa pojawia się w zbiorze prac Littlewooda z 1953 r., A Mathematician's Miscellany. W rozdziale „Large Numbers” („Duże liczby”) Littlewood rozważa temat zbiegów okoliczności i nieprawdopodobieństw, wskazując, że „nieprawdopobieństwa są często przeceniane”. Stwierdza na przykład, że biorąc pod uwagę długość ludzkiego życia, nie jest niczym niezwykłym, jeśli komuś przytrafi się w ciągu życia zbieg okoliczności o prawdopodobieństwie rzędu jeden do miliona.
Stwierdzenie to zostało później ujęte jako „prawo cudów Littlewooda” przez Freemana Dysona, w recenzji książki Debunked!, opublikowanej w 2004 roku w New York Review of Books.