Nabil Sulajman (ur. 1945 w Safita) – syryjski pisarz, krytyk i historyk literatury.
Życiorys Ukończył studia w zakresie arabistyki na Uniwersytecie Damasceńskim w 1967, po czym pracował jako nauczyciel. Założył następnie własne wydawnictwo Dar al-Hiwar z siedzibą w Latakii; od 1990 zajmował się wyłącznie pracą pisarskąY. Sh'hadeh, Syryjska powieść po roku 1961, Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków 2007, s. 70-72.. Jest autorem szesnastu powieści, szesnastu opracowań z zakresu historii i krytyki literatury oraz pięciu opracowań o tematyce kulturalnej. Jego opracowania krytycznoliterackie opierają się na metodologii marksistowskiejY. Sh'hadeh, Syryjska powieść po roku 1961, Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków 2007, s. 102..
Twórczość Część twórczości Sulajmana wpisuje się w socrealistyczny nurt w literaturze syryjskiej, inspirowany literaturą radziecką. Przykładem tego jest opublikowana w 1972 powieść Więzienie, której głównym bohaterem jest socjalista Wahab Muhtar. W momencie, gdy rozpoczyna się akcja utworu, zostaje on uwięziony za antyrządową działalność na skutek donosu innego członka tajnej organizacji. Powieść dzieli się na cztery rozdziały, przedstawiające sytuację więźniów politycznych w więzieniu prowadzony przez okrutny reżim.