w utworze występują postacie niejednoznaczne - wahający się w swoich przekonaniach socjaliści lub strażnicy więzienni, którzy są gotowi pomagać osadzonym. Wartość dzieła podnosi ekspresyjny i przekonujący sposób opisu realiów życia w więzieniu, dręczenia i torturowania więźniów.
Temat krytyki niedemokratycznego systemu politycznego powrócił w powieści Śnieg latem, wydanej w 1973. W symboliczny sposób autor nawiązał w niej do klęski Syrii w wojnie sześciodniowej. Akcja dzieła rozgrywa się w rządzonej w sposób dyktatorski Syrii. W kraju dochodzi do nieoczekiwanych opadów śniegu latem, a władze, wbrew swoim zapowiedziom, nie są w stanie zlikwidować ich skutków. Grupa bohaterów, aby dostać się do miejsc pracy i zamieszkania, musi samodzielnie podjąć się odśnieżania. Część z nich, wywodzących się z warstw zamożnych, odmawia wzięcia udziału we wspólnej pracy, podczas gdy najbardziej ofiarnie pracują dla wspólnego dobra robotnik i inteligent, uchodźca polityczny z Iraku. Bohaterowie nawiązują romanse, dwoje z nich zakochuje się w sobie i postanawia się pobrać. Powieściopisarz zastosował w utworze techniki strumienia świadomości oraz prowadzenia narracji z punktu widzenia poszczególnych bohaterów, co pozwala pełniej ich charakteryzować i ukazać różnice światopoglądowe między nimi.