Sześć lat po wydaniu w roku 1594 Postylli Mikołaja Reja w języku polskim, Morkūnas opublikował jej przekład na język litewski. Prawdopodobnie tekst był przez niego przetłumaczony lub częściowo jego autorstwa, bądź też został przez niego opracowany. Postilla lietvwiszka, tátáy est Ižguldimás prástás ewángeliu ant kožnos nedelios ir szwentes per wisus metus, kurios págal buda sená bážnicžioy Diewá est skáitomos, nazywana najczęściej Postyllą Morkūnasa, była najobszerniejszą XVI-wieczną publikacją wydaną po litewsku na terenie Wielkiego Księstwa Litewskiego. Nakład sfinansowała żmudzka protektorka reformacji Sofija Vnučkienė (Zofia Wnuczkowa). Pod względem stylistycznym postylla z roku 1600, której język prawdopodobnie jest odzwierciedleniem żywej mowy ówczesnych mieszkańców Wilna, nie dorównuje jednak wcześniejszej, autorstwa Daukšy.
Poza tłumaczeniem Postylli Reja na język litewski, Morkūnasowi przypisuje się autorstwo napisanego w języku polskim wiersza, który zachował się jako dodatek do poematu Andrzeja Rymszy Deketeros akroama, to jest Dziesięćroczne powieści wojennych spraw Oświeconego Książęcia i Pana, pana Krzysztofa Radziwiłła.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Introligatorzy Kategoria:Litewscy pisarze Kategoria:Tłumacze literatury polskiej Kategoria:Ludzie związani z Wilnem Kategoria:Litewscy drukarze Kategoria:Urodzeni w 1550 Kategoria:Zmarli w 1611