Głównym przedmiotem wykładów był romantyzm, szczególnie twórczość Adama Mickiewicza, Juliusza Słowackiego i Zygmunta Krasińskiego, a także udział Polski w czeskim odrodzeniu narodowym, polsko-czeskie stosunki kulturalne, okres Młodej Polski, jak również dramat i teatr polski. Wychował wielu znaczących czeskich polonistów. Badał też czeskie archiwa i biblioteki pod kątem poloników.
Dzieła Do najważniejszych dzieł należą: Trzy typy uczuciowe Saint Preux – Werther – René – 1906, Modelka (tom wierszy) – 1907, Génie du christianisme a prądy umysłowe w Polsce porozbiorowej (praca o François-René de Chateaubriandzie) – 1907, O T. Kajetanie Węgierskim i jego organach – 1907, Mickiewicz w świetle nieznanych pism – 1910, Przenośnia w poezji młodzieńczej Juliusza Słowackiego – 1911, Ossyan w Polsce na tle genezy romantycznego ruchu – 1912, Młody Mickiewicz – 1912, Myśl J.J. Rousseau’a w Polsce XVIII wieku – 1913, Gessneryzm w poezji polskiej – 1914, Schiller w Polsce – 1915, Lot miłości (tom wierszy) – 1916, E.