Dariusz Dziurzyński (ur. 1973 w Warszawie) poeta, wykładowca uniwersytecki na Uniwersytecie Warszawskim i tłumacz literatury.
Debiutował wierszami autorskimi na łamach „Powściągliwości i Pracy” w 1995, dwa lata później debiut w prasie literackiej („Fraza” i „Topos”). W 1995 ukazał się jego arkusz poetycki Zguba. Pierwszy tomik pt. Epitafia wydał w 2001 nakładem Wydawnictwa Wydziału Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego. Dalsze książki poetyckie: Metrum (Nowy Świat, Warszawa 2005), Symultana (Jirafa Roja, Warszawa 2010), Epitafia. Remake (ANAGRAM, Warszawa 2013), Poliptyk. Wiersze (ANAGRAM, Warszawa 2016). W 2010 wespół z tłumaczką Alicją Ślusarską przygotował dwujęzyczny tom przekładów wierszy Borisa Viana À nageoires. Choix de poèmes / W hołdzie płetwom. Wybór wierszy (Zeszyty Poetyckie, Gniezno 2011). Współpracownik redakcji opolskiego „Red.a” (2007–2012), „Zeszytów Poetyckich” i „Przeglądu Filozoficzno-Literackiego”. Wiersze, recenzje, eseje i przekłady publikował na łamach prasy papierowej i elektronicznej, m.in.: „Twórczości”, „Odry”, „Toposu”, „Frazy”, „Wyspy”, „Tygla Kultury”, „Portretu”, „Nowej Okolicy Poetów”, „Tekstualiów”, „Inter-” i „Helikoptera”.