Stefan Kluczyński false Łukasiewicz (ur. 8 września 1881 w Witowicach, zm. 1940 w ZSRR) – major artylerii Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Urodził się 8 września 1881 we wsi Witowice, w ówczesnym powiecie nowosądeckim Królestwa Galicji i Lodomerii jako nieślubne dziecko Władysława Kluczyńskiego (zm. ok. 1891). Wpełniając kwestionariusz kawalera Orderu Virtuti Militari podał, że jego matką była Kazimiera z Jełowickich. Po śmierci ojca wychowywał się pod opeką emerytowanego pułkownika Kluczyńskiego. Do szkoły średniej został zapisany przez matkę pod nazwiskiem „Łukasiewicz”. Uczęszczał do c. k. Wyższej Szkoły Realnej we Lwowie. 12 lipca 1902 zakończył naukę w klasie siódmej ze zdanym egzaminem dojrzałości. W 1903 ukończył cztery semstry na Politechnice Lwowskiej, a w 1904 w Wiedniu ukończył prywatnie kurs buchalterii. W latach 1904–1905 odbył służbę wojskową w dywizjonie artylerii konnej we Lwowie, w charakterze jednorocznego ochotnika. W listopadzie 1905 wyjechał do Rumunii, gdzie pracował w przemyśle naftowym do 20 czerwca 1914. W międzyczasie został mianowany kadetem rezerwy ze starszeństwem z 1 stycznia 1910 i wcielony do 11 dywizjonu artylerii konnej we Lwowie. W 1911 został mianowany chorążym rezerwy z tym samym starszeństwem.