thumb|240px|Kapliczka Korniłowiczów w Zakopanem Tadeusz Edward Korniłowicz, ps. „Bisygoń” (ur. 13 lutego 1880 w Warszawie, zm. 1940 w Kijowie) – podpułkownik administracji Wojska Polskiego, psycholog, pisarz, działacz ochrony przyrody, taternik, grotołaz, ratownik górski, członek Głównego Sądu Koleżeńskiego Związku Legionistów Polskich od 1936 roku (ustąpił)Związek Legionistów Polskich : 1936-1938 r. : sprawozdanie Zarządu Głównego Związku Legionistów Polskich, Warszawa 1938, s. 34., ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Edwarda Korniłowicza (zm. 1909) i Wiktorii z domu Poll (zm. 1911) urodzony 13 lutego 1880 w Warszawie. Miał braci Rafała Mariana (1876–1916), Kazimierza (1892–1939) i Władysława Emila (1884–1946). Uczęszczał do warszawskiego gimnazjum, z którego został relegowany za udział w tajnych kółkach samokształcenia (1900). Uczył się też w gimnazjum w Moskwie, a egzamin dojrzałości zdał w Petersburgu. Około 1902 rozpoczął studia medyczne w Moskwie, które przerwał po dwóch latach, angażując się w tworzenie „Biblioteki Polskiej” przy „Towarzystwie Dobroczynności”. Studiował też na Uniwersytecie w Kazaniu. Później studiował medycynę na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Jagiellońskiego: od 1904 do 1906 jako student nadzwyczajny, a od 1906 do 1909 jako student zwyczajny. Studiów nie ukończył.