NFF honoruje tę tendencję i od 2012 przyznaje nagrodę dla najlepszego filmu dokumentalnego, który opowiada swoją historię z respektem i zaangażowaniem oraz wyróżnia się wyjątkowym wyborem tematu i języka filmowego.
Laureaci: 2012, John Albert Jansen „End and Beginning“ (NL) 2013, Thomas Grimm, Andreas Kossert „Bahnsteig 1 – Rückfahrt nach Flatow“ (D) 2014, Marcel Wehn „Ein Hells Angel unter Brüdern“ (D) 2015, Hubertus Siegert „Beyond Punishment” (D) 2016, Wojciech Staroń „Bracia” (PL) 2017, Miroslav Janek „Normální autistický film” (CZ) 2018, Rosa Hannah Ziegler „Familienleben” (D) 2019, Rafał Łysak „Miłość bezwarunkowa“ (PL) 2020 Artemio Benki „Sólo“ (CZ/FR/AG/ATL) 2021 Tomasz Wolski "Zwyczajny kraj" (PL)
Nagroda publiczności film długometrażowy Widzowie festiwalu wybierają swój ulubiony film spośród wszystkich filmów długometrażowych zaprezentowanych w programie NFF.