Rudolf Lang (ur. 30 maja 1880 w Koszycach, zm. 1940 w ZSRR) – pułkownik kawalerii Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Urodził się 30 maja 1880 w Koszycach jako syn Rudolfa.
W korpusie ułanów C. K. Obrony Krajowej został mianowany podporucznikiem z dniem 1 września 1900, potem awansowany na porucznika z dniem 1 listopada 1905. Był przydzielony do Pułku Ułanów Obrony Krajowej Nr 3 w Rzeszowie••••, od ok. 1907 do ok. 1911 był adiutantem pułku••••. Następnie został awansowany na rotmistrza z dniem 1 listopada 1913. Od tego czasu służył w Pułku Ułanów Obrony Krajowej Nr 1 we Lwowie, w tym podczas I wojny światowej do 1918, gdy jako oficer nadkompletowy był komendantem c. k. stacji remontowej (koni) w Lissa an der Elbe.
29 listopada 1919 został przyjęty do Wojska Polskiego z zatwierdzeniem posiadanego stopnia majora jazdy i przydzielony do 9 Pułku Ułanów Małopolskich na stanowisko dowódcy szwadronu zapasowegoDz. Rozk. Wojsk. Nr 98 z 28 grudnia 1919, poz. 4175.. 19 kwietnia 1920 został przeniesiony z 9 puł. do dyspozycji Dowództwa Okręgu Generalnego „Pomorze”. W tym samym miesiącu, w Grudziądzu, objął dowództwo szwadronu zapasowego 5 Pułku Konnych Strzelców Wielkopolskich, który 28 października 1920 został przemianowany na 7 Pułk Strzelców Konnych, a 30 maja 1921 na 7 Pułk Strzelców Konnych Wielkopolskich.