Ignacy Kasper NiepołomskiW ewidencji wojskowych C. K. Armii był określany w języku niemieckim jako „Ignaz Niepołomski”. (ur. 24 lipca 1883, zm. 1940 w Kijowie) – inżynier, podpułkownik łączności Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Kacpra. W czasie I wojny światowej walczył w szeregach cesarskiej i królewskiej armii. Na stopień kapitana został mianowany ze starszeństwem z 1 lutego 1918 roku w korpusie oficerów rezerwy artylerii. Jego oddziałem macierzystym był pułk artylerii Fortecznej nr 2.
Podczas wojny polsko-ukraińskiej w listopadzie 1918 brał udział w obronie Lwowa, w stopniu kapitana pełnił funkcję komendanta uzupełnień artylerii w oddziale podległym Naczelnej Komendzie w ramach artylerii obrony Lwowa.
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości wstąpił do Wojska Polskiego. 30 lipca 1920 roku został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 roku w stopniu majora, w Korpusie Wojsk Łączności, w grupie oficerów byłej armii austro-węgierskiej. Pełnił wówczas służbę w Oddziale IIIa, przemianowanym na Szefostwo Łączności Naczelnego Dowództwa Wojska Polskiego. W tym samym miesiącu został mianowany na stanowisko inspektora służby łączności Naczelnego Dowództwa WP.