W marcu 1924 został członkiem komisji rewizyjnej zarządu Stowarzyszenia Radiotechników. Od 1927 do 1928 był prezesem Stowarzyszenia Teletechników Polskich (w 1920 był współinicjatorem powstania Koła Teletechników przy STP), a w jego ramach w 1927 zainicjował powstanie czasopisma „Przegląd Telekomunikacyjny” i został członkiem jego komitetu redakcyjnego. W 1928 został dyrektorem przedsiębiorstwa Towarzystwo Kabli Dalekosiężnych Spółka z o.o. (TKD), od Telkabl.

Po wybuchu II wojny światowej i agresji ZSRR na Polskę z 17 września 1939 na terenach wschodnich II Rzeczypospolitej został aresztowany przez sowietów. Został przewieziony do więzienia przy ulicy Karolenkiwskiej 17 w Kijowie. Tam został zamordowany przez NKWD prawdopodobnie na wiosnę 1940. Jego nazwisko znalazło się na tzw. Ukraińskiej Liście Katyńskiej opublikowanej w 1994 (został wymieniony na liście wywózkowej 55/5-16 oznaczony numerem 2070; jego tożsamość została podana jako Ignacy Niepołoński).