Stanisław Kazimierz Pomiankowski vel Stanisław Ritter Pomiankowski von Wiara h. Pomian (ur. 25 kwietnia 1880 w Stryju, zm. 1940 w Kijowie) – pułkownik kawalerii Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Urodził się 25 kwietnia 1880 w Stryju, ówczesnym mieście powiatowym Królestwa Galicji i Lodomerii, w rodzinie Kazimierza (1843–1911), tytularnego marszałka polnego porucznika c. i k. armii, i Eugenii Korsak-Łaszczyńskich.
W 1900 rozpoczął służbę w Galicyjskim pułku ułanów nr 1 w Czortkowie. W 1903 został przeniesiony do Galicyjskiego pułku ułanów nr 4 w Żółkwi, w 1907 do Morawskiego pułku dragonów nr 11 w Sremskiej Mitrovicy, a w 1912 do Galicyjsko-Bukowińskiego pułku dragonów nr 9 w Brodach. W szeregach tego pułku wziął udział w mobilizacji sił zbrojnych Monarchii Austro-Węgierskiej, wprowadzonej w związku z wojną na Bałkanach, a następnie walczył na frontach I wojny światowej. W czasie służby w c. i k. armii awansował na kolejne stopnie w korpusie oficerów kawalerii: kadeta (1 września 1900), podporucznika (1 listopada 1901), porucznika (1 listopada 1908) i rotmistrza (1 listopada 1914).