Aleksander PowroźnickiW ewidencji wojskowych C. K. Armii był określany w języku niemieckim jako „Alexander Powroźnicki”. (ur. 15 lutego 1878, zm. 1940 w Kijowie) – podpułkownik piechoty Wojska Polskiego.
Życiorys Urodził się 15 lutego 1878 w rodzinie Marcelego. W piechocie C. K. Armia został mianowany kadetem z dniem 1 września 1897, następnie awansowany na porucznika z dniem 1 listopada 1898, na nadporucznika z dniem 1 listopada 1903. Przez lata był żołnierzem 3 Morawskiego pułku piechoty w Brünn (od około 1902 służył tam także Stanisław Powroźnicki), od około 1904 pułk stacjonował w Mostarze, od około 1906 w Teschen. W jednostce od około 1909 był adiutantem batalionu. Od około 1910 służył w 2 Bośniacko-Hercegowińskim pułku piechoty w Grazu, gdzie około 1911/1912 był adiutantem batalionu. Został awansowany na kapitana z dniem 1 listopada 1912 i nadal służył w 2 p.p.. W latach 1912–1913 wziął udział w mobilizacji sił zbrojnych Monarchii Austro-Węgierskiej, wprowadzonej w związku z wojną na Bałkanach. Od około 1913 był w pułku komendantem oddziału broni maszynowej. Podczas I wojny światowej pozostawał oficerem macierzystego Bośniacko-Hercegowińskiego pułku piechoty nr 2.