Jako kandydat do Wyższej Szkoły Wojennej odbył staż w 23 pułku artylerii polowej (5 czerwca – 7 sierpnia 1930) i 58 pułku piechoty (8 sierpnia – 15 września 1930), a następnie powołany na kurs próbny przy WSWoj. (15 października – 15 grudnia 1930) jednak nie został zakwalifikowany do tej uczelni. 3 listopada 1931 minister spraw wojskowych wydał rozkaz w sprawie reorganizacji wojsk łączności. W ramach przeprowadzonej reorganizacji Dowództwo 3 Grupy Łączności zostało zlikwidowane, a Stanisław Rausz został przeniesiony do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr X z zachowaniem dotychczasowych dodatków służbowych. W grudniu 1932 został przeniesiony do Dowództwa 1 Dywizji Piechoty Legionów w Wilnie na stanowisko szefa łączności. W opinii za 1933 inspektor armii, gen. dyw. Daniel Konarzewski napisał o nim: „Fachowo taktycznie jak i technicznie bardzo dobrze wyszkolony. Pracowity i ambitny. Charakter wyrobiony. Doskonały organizator i pomocnik szefa sztabu. Na obecnem stanowisku bardzo dobry”. Na stopień podpułkownika został awansowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1936 i 1. lokatą w korpusie oficerów łączności. Później został mianowany dowódcą 1 batalionu telegraficznego w Zegrzu.
W czasie kampanii wrześniowej walczył na stanowisku dowódcy łączności Armii „Prusy”, a następnie Frontu Północnego.