jego tożsamość została podana jako Oskar Rogatyner). Ofiary tej zbrodni zostały pochowane na otwartym w 2012 Polskim Cmentarzu Wojennym w Kijowie-Bykowni.
18 czerwca 1922 jego żoną została Gizela Willer (ur. 1905), z którą miał dwie córki: Marię (ur. 1924) i Paulinę (ur. 1929). W kwietniu 1940 wszystkie trzy zostały deportowane na teren obecnego Kazachstanu, skąd powróciły do Polski, a po wojnie wyemigrowały do Izraela i zamieszkały w Beer Szewa. O losie Oswalda Rohatinera dowiedziały się w 1995.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 5185 (1922)Dziennik Personalny z 1922 r. Nr 2, s. 111 Krzyż na Śląskiej Wstędze Waleczności i Zasługi I klasy nr 79 (przyznana 5 lipca 1921 przez Naczelną Komendę Wojsk Powstańczych na Górnym Śląsku) Państwowa Odznaka SportowaNa podstawie zdjęcia.
Przypisy
Bibliografia
K. Banaszek, W. K. Roman, Z. Sawicki, Kawalerowie orderu Virtuti Militari w mogiłach katyńskich, Warszawa 2000, s. 242.