Bolesław SokołowskiW ewidencji Wojska Polskiego jego tożsamość była podawana jako Bolesław Sokołowski II. (ur. 26 stycznia bądź 8 lub 9 marca 1892Różne źródła podały inne daty urodzenia Bolesława Sokołowskiego: Rocznik Oficerski z 1923 podał dzień 26 stycznia 1892, Rocznik Oficerski z 1924, Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie, , Wojskowe Biuro Historyczne wskazały dzień 8 marca 1892, zaś Rocznik Oficerski 1932 podały dzień 9 marca 1892., zm. 1940 w ZSRR) – komandor porucznik Marynarki Wojennej, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Urodził się w 1892 jako syn Aleksandra. Podczas I wojny światowej służył w rosyjskiej marynarce wojennej. Pod odzyskaniu przez Polskę niepodległości w 1919 wstąpił do polskiej Marynarki Wojennej. Jako porucznik marynarki w 1921 został pierwszym dowódcą trałowca ORP „Rybitwa”. Został awansowany na stopień kapitana porucznika w Korpusie Morskim ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. W 1923 był komendantem monitora „Warszawa” w dywizjonie Flotylli Wiślanej. W 1924 służył w Samodzielnym Referacie Personalnym Planów w Kierownictwie Marynarki Wojennej. Następnie został awansowany na stopień komandora podporucznika w Korpusie Morskim ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1924. W 1928 służył Dowództwie Floty.